Kuala Lumpur- Ketua Sayap Bersekutu BERSATU Bahagian Puchong, Dato’ Gan Yong Hwa berkata, jumlah calon Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) yang memperoleh semua A semakin bertambah, tetapi prestasi pelajar Malaysia dalam Program Penilaian Pelajar Antarabangsa (PISA) pula menunjukkan kemerosotan.
Menurutnya, percanggahan yang ketara antara kedua-dua pencapaian itu tidak boleh dipandang ringan. Kerajaan tidak seharusnya hanya mengumumkan keputusan yang kelihatan membanggakan, tetapi mengelak daripada membincangkan kemerosotan keupayaan pembelajaran sebenar pelajar.
“Data menunjukkan Gred Purata Kebangsaan SPM bertambah baik daripada 4.60 pada 2023 kepada 4.49 pada 2024, sebelum meningkat lagi kepada 4.42 pada 2025. Namun, skor Matematik PISA Malaysia merosot daripada 440 mata pada 2018 kepada 409 mata pada 2022 dan terus menurun kepada 397 mata pada 2025. Skor Membaca dan Sains juga masih belum kembali ke paras 2018.”
“Lebih membimbangkan, hanya 35 peratus pelajar Malaysia mencapai tahap kecekapan asas minimum Matematik dalam PISA 2025, berbanding purata 65 peratus bagi negara Pertubuhan Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD). Ini bermakna hampir dua daripada setiap tiga pelajar Malaysia mungkin masih belum mampu menggunakan pengetahuan asas Matematik dengan baik untuk menyelesaikan masalah dalam situasi sebenar.”
Beliau menegaskan bahawa negara mesti berani dan jujur menghadapi ketidakselarasan antara keputusan SPM dengan prestasi PISA. Semua pihak juga tidak seharusnya terus menafikan atau menyembunyikan kelemahan yang terdapat dalam sistem pendidikan negara.
“Pendekatan kerajaan sekarang tidak betul. Setiap kali keputusan SPM diumumkan, Kementerian Pendidikan sentiasa menekankan peningkatan calon semua A, kadar kelulusan dan pencapaian keseluruhan. Namun, kementerian tidak menjelaskan sama ada pernah berlaku perubahan terhadap piawaian pemarkahan, tahap kesukaran soalan atau ambang penentuan gred.”
Gan berkata, Kementerian Pendidikan bertanggungjawab menjalankan kajian yang profesional, telus dan bebas bagi menjelaskan kepada masyarakat mengapa keputusan peperiksaan dalam negara semakin baik, sedangkan keupayaan pelajar untuk mengaplikasikan pengetahuan, membuat analisis dan menyelesaikan masalah sebenar tidak menunjukkan peningkatan yang seiring.
Beliau berkata, kementerian tidak seharusnya menganggap mereka yang membangkitkan persoalan ini sebagai pihak yang mahu mencemarkan imej sistem pendidikan negara.
Apa yang benar-benar merosakkan pendidikan bukanlah kritikan dan persoalan daripada masyarakat, tetapi keengganan kerajaan mengakui kemungkinan wujudnya kelemahan dalam sistem semata-mata untuk mempertahankan imej kementerian.
“Matlamat pendidikan bukan untuk menghasilkan lebih ramai pelajar yang mendapat A, tetapi melahirkan generasi akan datang yang benar-benar mampu berfikir, berkomunikasi, menyelesaikan masalah dan menyesuaikan diri dengan perubahan masyarakat.”
“Jika pelajar hanya tahu menjawab soalan ramalan dan menghafal jawapan standard, tetapi tidak mampu mengaplikasikan ilmu selepas keluar dari dewan peperiksaan, jumlah calon semua A yang tinggi tetap tidak dapat membuktikan bahawa sistem pendidikan negara telah berjaya.”
Gan menggesa Kementerian Pendidikan menubuhkan sebuah jawatankuasa penilaian pendidikan yang bebas. Jawatankuasa itu harus terdiri daripada pakar peperiksaan, pengetua, guru, wakil universiti, majikan, pakar statistik dan wakil ibu bapa.
Jawatankuasa tersebut perlu meneliti sistem pemarkahan SPM, tahap kesukaran soalan, ambang penentuan gred serta perubahan jumlah calon semua A sepanjang tempoh 10 tahun lalu. Hasilnya juga perlu dibandingkan dengan pencapaian Malaysia dalam PISA dan penilaian antarabangsa yang lain.
Beliau berkata, kerajaan juga perlu mengurangkan kebergantungan terhadap keputusan peperiksaan dan kadar kelulusan dalam menilai prestasi sekolah serta pentadbir sekolah.
Langkah itu penting bagi mengelakkan sekolah terlalu menumpukan latihan menjawab soalan semata-mata untuk menghasilkan data yang kelihatan baik, sehingga mengabaikan pemahaman pelajar, pembentukan sahsiah, kreativiti dan kesihatan mental.
Bagi pelajar yang ketinggalan dalam pembelajaran, Kementerian Pendidikan perlu melaksanakan penilaian diagnostik secara berkala sejak peringkat sekolah rendah.
Kerajaan juga perlu menyediakan bimbingan dalam kumpulan kecil, program pemulihan literasi dan numerasi, guru bimbingan yang mencukupi serta sokongan kepada keluarga, dan bukannya menunggu sehingga pelajar menduduki SPM sebelum menyedari bahawa mereka masih lemah dalam kemahiran asas.
“Reformasi pendidikan tidak boleh sekadar menukar nama kurikulum, memperkenalkan slogan baharu atau mengumumkan lebih banyak program.”
“Kementerian Pendidikan mesti berani mendedahkan data, menerima penilaian bebas serta mengakui kelemahan yang ada. Sumber negara perlu dialihkan daripada usaha mengejar keputusan di atas kertas kepada peningkatan keupayaan pembelajaran sebenar.”
“Hanya dengan cara ini, peningkatan jumlah calon semua A benar-benar boleh diraikan sebagai satu kemajuan, bukannya sekadar angka yang kelihatan indah untuk menyembunyikan krisis pendidikan negara.”